مشارکت ۱۱ متخصص ایرانی در بزرگترین رویداد بینالمللی مهندسی آب IWA
برنامه رسمی پانزدهمین دوره کنگره جهانی آب نشان میدهد که پژوهشگران و فناوران ایرانیتبار حضور پررنگی در هدایت نشستهای تخصصی، ارائه فناوریهای نوین و توسعه مدلهای پیشرفته مدیریت منابع آب دارند. این مطلب، ترجمه و تحلیلی بر اساس جدول زمانی ارائههای فنی و کارگاههای رسمی منتشرشده توسط انجمن بینالمللی آب (International Water Association – IWA) در مرکز بینش آب است.
حضور ۱۱ پژوهشگر و کارشناس ایرانیتبار در قالب ارائهدهنده، رئیس نشست و سخنران کلیدی در رویداد گلاسگو به ثبت رسیده است.
محور مشارکت این پژوهشگران دامنهای وسیع از بیوراکتورهای غشایی، کاهش گازهای گلخانهای و بازچرخانی صنعتی تا دیپلماسی فرامرزی آب و کاربرد هوش مصنوعی را دربرمیگیرد.
ارائههای ساختاریافته در این رویداد نشان میدهد که پیوند میان فناوریهای مهندسی و مدلسازیهای دادهمحور به اولویت اصلی پژوهشگران تبدیل شده است.
بر اساس جدول زمانبندی اعلامشده در کنگره، نشستهای تخصصی متعددی با مشارکت فعال دانشمندان ایرانی برگزار میشود. در نخستین روز برنامههای علمی، دوشنبه ۵ اکتبر از ساعت ۱۰:۳۰ تا ۱۲:۰۰ در سالن L و ذیل نشست تخصصی TS 2.2 با موضوع بیوراکتورهای غشایی در تصفیه فاضلاب (Membrane Bioreactors for Wastewater Treatment)، ساناز محبعلی (Sanaz Mohebali) از کانادا مقالهای با عنوان بررسی تابآوری مقاومت غشایی و بینشهای نوین حاصل از سامانههای بیوراکتور غشایی هوازیـبیهوازی (DAS-MBR) ارائه میدهد. این نشست بر بهینهسازی فرایندها، پایش برخط گرفتگی غشا و حذف آنتیبیوتیکها متمرکز است.
در ادامه برنامههای همان روز و در نشست تخصصی TS 2.7 با محوریت مدلسازی و همزاد دیجیتال برای کاهش انتشار آلایندهها و بهینهسازی فرایندها، بنیامین چاهکندی (Benyamin Chahkandi) از لهستان از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۷:۰۰ در سالن L به سخنرانی خواهد پرداخت. عنوان مقاله او مدلسازی مکانیکی پویایی انتشار گاز اکسید نیتروژن در راکتورهای ناپیوسته متوالی لجن دانهای هوازی است. همچنین در بخش کارگاههای دوشنبه، محمدرضا علیزاده (M. Reza Alizadeh) نایبرئیسی نشست OW.1 را با عنوان تدوین برنامه آموزشی جهانی دیپلماسی آب بر عهده دارد و در زمینه حل مناقشات بینالمللی سخنرانی میکند.
در روز سهشنبه ۶ اکتبر، نوشین برزگر مروستی (Nooshin Barzegar Marvasti) از بریتانیا در نشست TS 2.8 که به پایش آلایندههای نوظهور در پساب شهری اختصاص دارد، یافتههای خود را با عنوان فناوری مهندسیشده سبز برای حذف آلایندهها و احیای زیستبوم از مرحله پیشنمونه تا تجاریسازی در قالب پوستر تخصصی ارائه میکند. همزمان، سعیده جوانمردی (Saeedeh Javanmardi) از ایران در نشست TS 5.2 ساختار یکپارچه برنامه ایمنی، بهداشت و محیطزیست در پروژههای آب و فاضلاب را مطرح مینماید. در همین روز، رضا احمدیان (Reza Ahmadian) در کارگاه تخصصی WS 4.2 به عنوان یکی از سخنرانان کلیدی، به تشریح راهکارهای بهبود پایداری آب در کلانشهرها خواهد پرداخت.
برنامههای روز چهارشنبه ۷ اکتبر نیز با ارائههای متعددی همراه است. علیرضا عباسی منجزی (Alireza Abbassi Monjezi) از بریتانیا در نشست TS 2.20 مقاله خود را با عنوان فناوری واترولم و دگرگونی در بازچرخانی پسابهای صنعتی ارائه خواهد داد. در نشست TS 4.4 با محور راهکارهای مبتنی بر طبیعت، شیما کبیری (Shima Kabiri) از ایران کارکرد باغستانهای سنتی قزوین را به عنوان زیرساخت سبز در بهبود چرخه آب شهری و شهر اسفنجی تبیین میکند. همچنین مریم مریدنژاد (Maryam Moridnejad) از نیوزیلند در نشست TS 4.6 تجربیات پیادهسازی کنتورگذاری آب را به اشتراک میگذارد.
در بخش پایانی نشستهای چهارشنبه، فرخ کاکار (Farokh Kakar) ریاست کارگاه آموزشی WS 5.8 را با موضوع هدفگذاری هوشمند برای متخصصان آب در عصر هوش مصنوعی بر عهده دارد. همزمان در کارگاه OW.8، هادی مکارمزاده (Hadi Mokarizadeh) به عنوان نایبرئیس پنل، رویکردهای محلی جوانان برای پیشبرد اهداف توسعه پایدار را مدیریت مینماید. این نشستها بر پیوند میان فناوریهای دیجیتال، سیاستگذاری مشارکتی و توسعه مهارتهای حرفهای در صنعت آب تأکید دارند.
تحلیل اختصاصی تیم Water Insight Hub – مرکز بینش آب
حضور پررنگ پژوهشگران ایرانی در این رویداد بینالمللی نشان میدهد که جامعه علمی ایرانیان در خط مقدم پاسخگویی به بحرانهای جهانی آب و تغییرات اقلیمی قرار گرفته است. تنوع موضوعات مطرحشده از سوی این ۱۱ پژوهشگر، از مدلسازی کاهش انتشار گاز گلخانهای در تصفیهخانهها تا بررسی تابآوری غشاها، گواهی بر همگرایی فعالیتهای پژوهشی با الزامات نوین زیستمحیطی است. تمرکز بر راهکارهای چندرشتهای در کنگره امسال ثابت میکند که حل معضلات پیچیده منابع آب مستلزم یکپارچهسازی ابزارهای فناورانه با الگوهای نوین مدیریتی است.
ارائههای ثبتشده به وضوح نشاندهنده شتابگیری نفوذ فناوری آب و تحول دیجیتال در بخش بهرهبرداری هستند. طرح مباحثی چون همزاد دیجیتال، پیشبینی برخط گرفتگی غشاها و ادغام هوش مصنوعی در هدفگذاری سازمانی توسط متخصصانی نظیر فرخ کاکار، بیانگر آن است که مدیریت دادهمحور و شبیهسازیهای پیشرفته به استانداردی گریزناپذیر در تأسیسات نوین تبدیل شدهاند. این ابزارها با بهینهسازی مصرف انرژی و مواد شیمیایی، بهرهوری سامانههای بازچرخانی را به طور معناداری ارتقا میبخشند.
برای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) که با شدیدترین تنشهای آبی جهان روبهروست، مباحث مطرحشده در نشستهای بازچرخانی صنعتی و نمکزدایی اهمیت دوچندان دارد. ارائه راهکارهای نوین بازیابی پساب صنعتی توسط علیرضا عباسی منجزی و همچنین پژوهشهای ناظر بر پایداری غشایی ساناز محبعلی اثبات میکند که اقتصاد چرخشی آب و بهرهگیری مجدد از پسابهای سخت، تنها مسیر تابآوری صنایع بزرگ در اقلیمهای خشک است. توسعه چنین سیستمهایی میتواند فشار فزاینده بر آبخوانهای زیرزمینی منطقه را تعدیل نماید.
پیامدهای این پژوهشها برای کشور ایران به ویژه در دو بعد فنی و مدیریت سرزمینی قابل ردیابی است. مقاله شیما کبیری پیرامون باغستان سنتی قزوین گواهی میدهد که احیای ساختارهای بومی و پیوند آنها با مفهوم شهر اسفنجی، راهکاری بومی، کمهزینه و کارآمد برای مهار سیلابهای شهری و تغذیه سفرههای آب زیرزمینی به شمار میرود. افزون بر این، تجارب ارائهشده توسط مریم مریدنژاد در حوزه کنتورگذاری دقیق و همچنین چارچوب HSE تبیینشده توسط سعیده جوانمردی، ضرورت فوری اصلاح ساختار حکمرانی آب و مصرف تقاضامحور در شهرهای بحرانزده ایران را برجسته میسازد.
در نهایت، نقشآفرینی متخصصانی نظیر محمدرضا علیزاده در دیپلماسی بینالمللی آب یادآوری میکند که بخش بزرگی از چالشهای قرن حاضر ریشه در تعارضات فرامرزی حوضههای مشترک دارد. این یافتهها ضرورت بازنگری در برنامهریزیهای ملی صنعت تصفیه آب و ارتقای همکاریهای بینالمللی را روشن میسازد. پیوند زدن دستاوردهای فنی با دیپلماسی جامع، زمینهساز تبدیل تهدیدهای امنیتی ناشی از کمبود آب به فرصتهایی برای همکاری پایدار منطقهای خواهد بود.